Atam,

Umarım benim yazdıklarımı okursun, çünkü bu sırada birçok mektup alacaksın. Bütün sınıf size mektup yazıyor. Eminim yurdumuzun diğer okullarındaki çocuklar da mektup gönderecektir. Belki hepsini okuyamayacaksın; ama bu kadar çok mektubu görünce sevildiğini, unutulmadığını anlayıp memnun olacağını tahmin ediyorum.

Atam, sen Cumhuriyeti kurarken bazı ilkeler tespit etmiştin. Belki tam istediğin gibi olmasa da geçen zaman içinde birçok şeyler senin istediğin gibi oldu.

Örneğin "Yurtta Barış, Dünyada Barış" demiştin, iste biz bunu başardık. İkinci Dünya Savası'na girmedik, yurdumuz bu size yeter diyerek, bize emanet ettiğin gibi 780 bin kilometre kare olarak duruyor.

Bize "Hayatta en iyi yol gösterici ilimdir" demiştin. Bugün, birçok üniversitelerimiz, kolejlerimiz, çeşitli okullarımız ve öğrencilerimiz var. İnanmayacaksın Atam, o kadar çok doktor mühendis vs. kişiler var ki, işsiz kalanlar bile oluyor.

Atam, daha binlerce fabrikamız, barajlarımız, limanlarımız var. Nasıl anlatayım, görmen lazım Atam.

Atam, mektubuma burada son verirken Cumhuriyetimizi seninle beraber kuran silah arkadaşlarına ve sana yardımcı olanlara da sevgilerimi yollar, hürmetle ellerinden öperim.

Muhammed Furkan DEMİR

6/B    656